Blogger Tips and TricksFeatured Content Slider

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010

50 Ερωτήσεις περί Μεταναστευτικής Ψήφου, Ιθαγένειας και προσπάθειας επιβολής της

(αναμορφοποίηση, και, ανανέωση με τα τρέχοντα, των 40 που κυκλοφορούσαν)

50 Ερωτήσεις περί Μεταναστευτικής Ψήφου, Ιθαγένειας και 
προσπάθειας επιβολής της

(01) Η ψήφος στους Μετανάστες τι ακριβώς θα προσθέσει στην χώρα που λέγεται Ελλάδα;

(02) Τι ακριβώς έχει η χώρα Ελλάδα που (και) με το δικαίωμα ψήφου θα προσφέρει σε αυτούς τους ανθρώπους;

(03) Γιατί τονίζεται συνεχώς, η οικονομική ωφέλεια της χώρας από τους Μετανάστες; Πότε ερευνήθηκε κάτι τέτοιο σε επίπεδο Επιστημονικού μέτρου, και σε συλλογική κλίμακα;

(04) Γιατί όλοι μας, έχουμε μπολιαστεί ότι δεν προτιμώνται κάποιες δουλειές και ευτυχώς που υπάρχουν οι Μετανάστες, ΕΝΩ, η αλήθεια είναι πως οι Έλληνες εγκατέλειψαν αυτές τις δουλειές διότι οι Μετανάστες έριξαν τα μεροκάματα;

(05) Αντίθετα, γιατί λογίζεται το παραπάνω σαν επιτυχία διότι, υποτίθεται, κρατά την Ελληνική οικονομία ανταγωνιστική;

(06) Με αύξηση της ανεργίας των ήδη πολιτών;

(07) Ή είναι τεράστια αποτυχία γιατί το κράτος, με όλες τις κυβερνήσεις, δεν έχει επιτρέψει υποδομές παραγωγής προϊόντων/υπηρεσιών που να αμείβουν ικανοποιητικά τους εργαζόμενους ενώ παραμένουν ανταγωνιστικά;

(08) Αν η Ελλάδα έχει ανάγκες σε Μετανάστες, τότε, γιατί ουδέποτε ζήτησε να έρθουν και να πλαισιώσουν την Ελληνική κοινωνία και το εργατικό δυναμικό της χώρας;
Ο κύριος Παυλόπουλος ευχαρίστησε δημόσια τους εισβάλοντες Πακιστανούς, και άλλους «που μας προτιμούν». Αν αυτό ήταν σωστό, τότε, γιατί δεν ζήτησε νόμιμους Μετανάστες και, ως παράνομοι, θαλασσοπνίγονται;

(09) Οι Μετανάστες στην χώρα μας γιατί προπαγανδίζονται ως εν δυνάμει αιμοδότες του Ασφαλιστικού μας συστήματος, και του Οικονομικού, ενώ, στην χώρα μας για να βρει κάποιος δουλειά πρέπει κάποιος άλλος να την αφήσει;

(10) Αυτός δεν είναι και ο λόγος που η Ελλάδα ουδέποτε ζήτησε Μετανάστες;

(11) Αν τα παιδιά των Μεταναστών δεν έχουν γνωρίσει την πατρική χώρα, και δεν την αγαπούν, όπως είναι μια από τις βασικές αιτιολογίες της απόδοσης ψήφου, τότε, ποια είναι η ευθύνη των γονιών στο σπίτι τους; Τι τα μαθαίνουν;

(12)
α) Γιατί να επωμισθεί η δική μου χώρα ΚΑΙ την ανευθυνότητα αυτών των γονιών, ή την πονηριά τους; Εγώ γιατί λατρεύω (πχ) την Ζάκυνθο σαν κομμάτι της πατρίδας μου και ας μην έχω πάει ποτέ;
β) Οι διάφορες προσφέρουσες κυρίες, μέσω ΜΚΟ ή μη, βγαίνουν μόνιμα, στα έντυπα, φωτογραφίες αγκαλιά με συμπαθή Αφρικανάκια και ουδέποτε με Αλβανάκια, ενώ, οι Αλβανοί, της γειτονικής μας Αλβανίας, είναι το 60% των Μεταναστών και οι Αφρικανοί το 10%.
Γιατί ο ιδιότυπος αυτός ρατσισμός;

(13) Τα παιδιά των παράνομων Μεταναστών (οι οποίοι νομιμοποιήθηκαν εκ των υστέρων) θέλουν να λογίζονται ως δικαιούμενα Ελληνικών Πολιτικών δικαιωμάτων, διακηρύττοντας ότι δεν ευθύνονται για τις πράξεις των γονιών τους.
Τα δικά «μου» παιδιά, τι φταίνε αν κάποτε «εγώ» ψήφισα (πχ) τον κ Σημίτη ο οποίος νομιμοποίησε εισβολείς Μετανάστες;

(14) Αν η ισχνή και μικρή μας χώρα έχει τόσο μεγαλεπήβολες βλέψεις ενσωμάτωσης Μεταναστών, και, το ίδιο πράξει σε αναλογία η ΕΕ, οι χώρες προέλευσης των Μεταναστών σε ποιον θα ανήκουν; τι θα απογίνουν;

(15) Γιατί, αφού ανακουφίσουμε στο μέτρο του δυνατού τους Μετανάστες, δεν καταβάλουμε τις ίδιες προσπάθειες να τους βοηθήσουμε, και στην συνέχεια να επιστρέψουν και να βελτιώσουν την δική τους χώρα;

(16) Όλοι, μα όλοι, οι Μετανάστες διαμαρτύρονται για διάφορα προβλήματα της χώρας μας. Τουλάχιστον, ορισμένοι προσθέτουν για «ξεκάρφωμα» ότι αγαπάνε την χώρα μας. Και εγώ αγαπάω το σπίτι τους αν το βλέπω συνέχεια, θα μου το δώσουν;

(17) Η γενική απορία είναι γιατί δεν έμεναν στα προβλήματα της δικής τους χώρας, αλλά ήρθαν εδώ να μας «ζητούν τον λόγο» για τα δικά μας;

(18) Και αν δεν μπορούσαν αλλιώς γιατί δεν συνεχίζουν, όπως μπήκαν και σε εμάς παράνομα, προς μια άλλη καλύτερη χώρα;

(19) Που σίγουρα και πιο εύκολη Γλώσσα, και πιο χρήσιμη διεθνώς, θα έχει από την δική μας;

(20) Εξουσιοδοτήσαμε ποτέ εμείς ως λαός κάποιον, να τάξει «λαγούς με πετραχήλια» σε άλλους λαούς, ώστε να υπάρχουν Μετανάστες που τώρα είναι δέσμιοι των αρχικών τους επιλογών, δηλαδή να έχουν μάθει την δύσκολη γλώσσα μας και να έχουν πλέον εθιστεί στην χώρα μας;

(21) Αυτή η συνεχής και συντονισμένη προσπάθεια, για σταδιακή πολιτογράφηση εκκατομυρίων Μεταναστών, και η αντίστοιχη τεράστια αλλοίωση του Εκλογικού Σώματος, γιατί δεν λογίζεται ως ανήθικη;

(22) Γιατί, αντίθετα, λογίζεται ως Ανθρωπιστική;

(23) Γιατί η λυσσαλέα προπαγάνδα των ημερών θολώνει εντέχνως τα Ατομικά δικαιώματα με τα Πολιτικά δικαιώματα;

(24) Ατομικό, ανθρώπινο, δικαίωμα είναι η τιμή, η υπόληψη, η ασφάλεια, κλπ.
Είναι ατομικό δικαίωμα και το αίτημα για την ιδιοκτησία του σπιτιού του άλλου; (ψήφος/ιθαγένεια)

(25) Είναι ανθρώπινο δικαίωμα (α) η εισβολή στο σπίτι του άλλου, και (β) η απαίτηση για (γ) συνιδιοκτησία του σπιτιού;

(26) Οι Έλληνες Μετανάστες πήγαν σε άλλες χώρες με πρόσκληση ή αποδοχή για εργασία. Οι Έλληνες Μετανάστες δεν εισέβαλαν στις ξένες χώρες, αλλά πήγαν νόμιμα και με υπολογισμό, από αυτές τις χώρες, για τις ανάγκες και τα κριτήρια υποδοχής τους.
Οι εδώ Μετανάστες σε ποιο ποσοστό ανήκουν στην κατηγορία αυτή; Με άλλα λόγια, σε ποιο ποσοστό δεν είναι «έτσι θέλω» εισβολείς;

(27) Οι νόμιμοι Μετανάστες δεν πήγαν σε άλλες χώρες:
- ούτε σπρωγμένοι από τα παιχνίδια του Διεθνισμού
- ούτε για να αλώσουν τις τοπικές κοινωνίες
- ούτε για να δημιουργήσουν εκ του μηδενός εθνικές μειονότητες
- ούτε για να αλλοιώσουν τα εκλογικά σώματα
- ούτε για να πάρουν την δουλειά του ντόπιου.
Οι εδώ Μετανάστες σε ποιο ποσοστό ανήκουν στην κατηγορία αυτή;

(28) Γιατί η ανησυχία των πολιτών σε όλα αυτά τα τεράστια τεκταινόμενα λογίζεται σαν Ξενοφοβία; και μάλιστα και από τον Πρωθυπουργό μας;

(29) Πότε συμφωνήσαμε ότι στο περιεχόμενο της ψήφου μας, εξουσιοδοτούμε και για την παιδαγωγική μας καθοδήγηση, αν υποθέσουμε ότι πράγματι είμαστε Ξενοφοβικοί; Και ποιος αποφασίζει ποια θα πρέπει να είναι αυτή;

(30) Υπάρχει αντίστοιχη λέξη για τον φόβο μας της εισαγόμενης τεράστιας ανεργίας;

(31) Την οποία λέξη, θα την υιοθετήσει και ο κ Πρωθυπουργός, και θα την αναφέρει επίσης συχνά;

(32) Υπάρχει αντίστοιχη λέξη για τον φόβο μας, εξ αιτίας της εισερχόμενης τεράστιας ανεργίας, στην συνεπαγόμενη τεράστια εγκληματικότητα, ποιότητας και ποσότητας επιπέδου ΗΠΑ;

(33) Η Τουρκία (ή η Αλβανία, ή τα Σκόπια), γιατί να μας ζητά το ένα κομμάτι και το άλλο κομμάτι, και να μην εποικίσει με Μετανάστες τα κομμάτια που την ενδιαφέρουν, ώστε στην συνέχεια πληθυσμιακά ισχυρότερα, και με ψήφο, αυτά τα μέρη να ζητήσουν την απόσχιση σε αντιστοιχία Κοσσόβου;

(34) Γιατί έχει σχηματιστεί μια πλειάδα ΜΚΟ (πολλές είναι και επιδοτούμενες), όπως και εφημερίδες, που δεν προλαβαίνουμε οι πολίτες να πούμε κουβέντα, και σπεύδουν να μας κατατάξουν αυθαίρετα σαν Φασίστες, ή Ρατσιστές, ή Εθνικιστές;

(35) Γιατί δεν συμβαίνει αντίστοιχη δράση ΜΚΟ, και εφημερίδων, με ΣΥΝΕΧΕΙΣ κατηγορίες εναντίον του λαού τους στο Μεταναστευτικό θέμα σε άλλες χώρες; Όπως (πχ) Ισραήλ, Ελβετία, Τουρκία, Ιταλία, FYROM, Αλβανία, Κύπρο, Ιρλανδία;

(36) Γιατί στην Ιρλανδία, το φθινόπωρο 2009, κάποιοι θερμόαιμοι (ας πω ότι ήταν Ρατσιστές, και Ναζί) έσπασαν 2-3 σπίτια νυχτιάτικα, Βαλκάνιων(;), όλοι οι δύστυχοι Μετανάστες έφυγαν άρον-άρον, και μετά από δυο ημέρες κανένα Πρακτορείο δεν ασχολιόταν πλέον με την είδηση, ούτε ΜΚΟ;

(37) Γιατί δεν λέει κανείς τους Ιρλανδούς «Ρατσιστές»; Γιατί, όμως, ειδικά για ΕΜΑΣ, κάνουμε-δεν κάνουμε, πούμε-δεν πούμε, υπάρχει τέτοιος ζήλος από τους άλλους;

(38) Γιατί Πρωθυπουργοί άλλων χωρών δεν δηλώνουν δημόσια και φωναχτά για τον λαό τους αν είναι ξενοφοβικός και ανάλογες ορολογίες;

(39) Γιατί πολλά έντυπα, αλλά και πλήθη οπαδών παρατάξεων, κυρίως αριστερά του κέντρου, ειρωνεύονται συνεχώς που να πήγε η φιλοξενία μας για την οποία υπερηφανευόμαστε, ενώ δεν είναι αυτό το θέμα αλλά το να δώσουμε και το «σπίτι» μας; (ψήφο)

(40) Όπως είναι η μορφή με την οποία προωθείται η ρύθμιση περι Ιθαγένειας, δλδ χωρίς προϋπάρχουσα ποσόστωση επί της χώρας μας, σε τι διαφέρουν τα κύματα Μετανάστευσης από κανονικότατο Εποικισμό;

(41) Το ΠΑΣΟΚ, και τα άλλα κόμματα, αντιδρά «μετά βδελυγμίας» στον εποικισμό περιοχών όπως της Γάζας, ή της Β.Κύπρου. Ποια είναι η διαφορά του Μεταναστευτικού εποικισμού που γίνεται στην δική μας χώρα;

(42) Αν, τελικώς, υπάρξει διάταξη για προϋπάρχουσα ποσόστωση επί της χώρας μας, θα ισχύει αυτή με αυστηρά μέτρα τέτοια ώστε να μην αυξάνεται τεχνητά από επιπλέον έμμεσες πολιτογραφήσεις «εκ συμπαθείας», ή «εξ αγχιστείας», και συναφών προσελεύσεων;
Ο κύριος Σημίτης γιατί έσπευσε, «άρον-άρον», να περάσει τον «Νόμο περί συνένωσης»;

(43) Ακούγεται ότι μέσα από την αθρόα πολιτογράφηση των επερχόμενων Μεταναστών το κράτος επιχειρεί και την εξομάλυνση της υπογεννητικότητας μας. Αν αυτό ισχύει, λογίζεται ως ηθικό;

(44) Αν το κράτος δεν θέλει να μας «τιμωρήσει» που είμαστε υπο-γεννητικοί ως λαός, προτίθεται να πάρει δραστικά και ουσιαστικά μέτρα υπερ της δικής μας υπερ-γεννητικότητας, αντί να προσβλέπει στους Μετανάστες;

(45)
α) Γιατί δεν προωθείται με τον ίδιο ζήλο το θέμα της Ομογενειακής Ψήφου, που μοιάζει και πιο ηθικό, και για το οποίο δεν είμαστε ούτε «Ξενόφοβοι», ούτε «Ρατσιστές»;
β) Οι Ομογενείς, λέγεται, οτι δεν είναι τόσο επιθυμητοί διότι δεν θα έχουν συναίσθηση των αποφάσεων της ψήφου τους για έναν τόπο στον οποίο δεν ζουν. Γιατί κρίνεται πως θα έχει συναίσθηση η ψήφος ενός Αλβανού, ή Πακιστανού, για την Μυτιλήνη, ή την Ήπειρο, ή την Μακεδονία, απέναντι σε απαιτήσεις γειτονικών κρατών;

(46) Με ποιο ΗΘΙΚΟ δικαίωμα μια εκλεγμένη Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την ψήφο μας, που της δόθηκε για διαχειριστικούς λόγους σε τρέχοντα θέματα, και αποφασίζει σε βαριά θέματα Θεσμών, όπως τα αφορόντα τους Μετανάστες, χωρίς Δημοψήφισμα;

(47) Γιατί το θέμα της Ιθαγένειας ή Υπηκοότητας (βλ. ψήφος) στους Μετανάστες θα προωθηθεί με κοινοβουλευτική διαδικασία, σαφώς νομότυπα αλλά, όχι με Δημοψήφισμα;

(48) Αν οι υποστηρικτές του "δικαίωμα ψήφου στους Μετανάστες" δεν θέλουν Δημοψήφισμα φοβούμενοι πως θα καταψηφιστεί, αυτό δεν είναι Φασιστικό προς τους ανθρώπους που απαρτίζουν την πλειοψηφία;
Δεν είναι, εν τέλει, και Ρατσιστική αντιμετώπιση στους ανθρώπους αυτής της πλειοψηφίας;

(49) Η προπαγάνδα υπέρ των, εκ των υστέρων νομιμοποιημένων, εισβολέων Μεταναστών, έχει ωθήσει, ή προσλάβει, ακόμη και γραφίδες από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.
Προωθεί ακόμη και «αθώες» συζητήσεις τύπου «καφενείου» σε τηλεοπτικές εκπομπές και διαδικτυακές σελίδες.
Όλη αυτή η λυσσαλέα μεθόδευση, όλος αυτός ο παρασκηνιακός μηχανισμός προώθησης, γιατί ουδέποτε λειτούργησε για χρονίζοντα, δίκαια, αιτήματα άλλων δεινοπαθούντων κοινωνικών ομάδων;
Με άλλα λόγια, ποια, και πόσο μεγάλα πια, είναι τα συμφέροντα που προωθούν, τόσο, όλη αυτή την κατάσταση;

(50) Έχω χάσει "κάποιο τεύχος", ή, "ο Βασιλιάς είναι γυμνός";

ΠΗΓΗ

Serge Monast - Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ!


Ο Serge Monast (1945 - 1996)

Ο άνθρωπος που αποκάλυψε το Blue Beam Project και ο απρόσμενος θάνατος του...

Ο Serge Monast που συνδέεται άμεσα με την αποκάλυψη του Προγράμματος της Κυανής Ακτίνας ήταν ένας Γαλλοκαναδός δημοσιογράφος, ερευνητής, ποιητής, δοκιμιογράφος και συγγραφέας. Θεωρώντας ο ίδιος τον εαυτό του μαθητή του William Guay Carr, αφιερώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο γράψιμο συνωμοσιολογικών βιβλίων πάνω στο θέμα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης και μυστικών εταιριών, ιδιαίτερα τους Ιλλουμινάτι. Σε αυτό το πλαίσιο ίδρυσε τη Διεθνή Υπηρεσία για της Ελευθερία του (AIPL), όπου δημοσίευσε τις περισσότερες από τις «έρευνες» του.

Είχε μια εμμονή πάνω στο θέμα της Παγκόσμιας Κυβέρνησης και της Νέας Τάξης Πραγμάτων από καθαρά χριστιανική φονταμενταλιστική πλευρά.. Το 1995 δημοσίευσε ένα έγγραφο με τον τίτλο «Τα Πρωτόκολλα του Τορόντο» -κατ' αντιστοιχία με τα γνωστά «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών»- όπου αποκαλύπτει τη μυστική δραστηριότητα της Μασονικής ομάδας «666», που περιλαμβάνει, όπως υποστηρίζει, όλους τους ισχυρούς αυτού του κόσμου για την εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης και τον έλεγχο της συνείδησης των ανθρώπων.

Έχοντας ήδη δεχτεί, όπως ανέφερε, διάφορες οικονομικές πιέ σεις και απειλές, και γράφοντας το 1994 για το «Πρόγραμμα των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης των Ηνωμένων Εθνών» όπου υποτί θεται θα παραπέμπτονταν τα απειθή στα κελεύσματα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης άτομα, επεσήμανε τα εξής:

«Πραγματικά δε γνωρίζω εάν θα ζήσω μετά από αυτή την εργασία μου, γνω ρίζοντας όλες τις απειλές σύλληψης και θανάτου μου που έχω λάβει μέχρι τώρα εναντίον μου, αλλ' αυτό που θέλω να θυμούνται όλοι εάν μου συμβεί ποτέ το οτιδήποτε, είναι ότι χρησιμοποίησα κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μου για να πολεμήσω την αδικία και ιδιαίτερα αυτή που κρύβεται πίσω από τη Μία Παγκόσμια Κυβέρνηση. Από τότε που άρχισα να ερευνώ τα ιατρικά και στρατιωτικά θέματα κατέληξα στην παγκόσμια Οικονομική Δύναμη μιας πολύ ειδικής ελίτ ανθρώπων που σχεδιάζουν να εφαρμόσουν ένα είδος μιας "Νέας Παγκόσμιας Τάξης" πάνω στα ελεύθερα έθνη αυτού του κόσμου.»

Κάθε φορά που αντιμετώπισα αυτό το ειδικό θέμα ..., βρέθηκα να κατατρέχομαι από τις αρχές της κυβέρνησης και της αστυνομίας της χώρας μου. Τη μια μέρα μετά την άλλη, έγινα ένας ανεπιθύμητος εγκληματίας μόνον και μόνον επειδή αναζητούσα τη βασική αλήθεια!

«Έπρεπε να ζήσω για ένα διάστημα μέσα σε αυτές τις συνθήκες, κλονισμένος να βρεθώ σαν ένας εγκληματίας, χωρίς να έχω διαπράξει κανένα έγκλημα. Μετά έπρεπε να αποφασίσω εάν θα συμβιβαζόμουν για να διασφαλίσω το μέλλον μου και να προστατέψω την οικογένεια μου ή αν θα ακολουθούσα μια ισχυρή στάση εναντίον μιας τέτοιας βασικής αδικίας...

«Αποφάσισα τελικά να κρατήσω μια τέτοια "Στάση" και να σηκώσω τα μανίκια μου όπως πρέπει να κάνει μερικές φορές κάθε άνθρωπος εάν δε θέλει να ζήσει παντοτινά κρυμμένος πίσω από μια ένοχη συνείδηση. Γνωρίζω πράγματι ότι μια μέρα, οποιοσδήποτε αντιμετωπίσει αυτή την επιλογή συμβιβασμού του εαυτού του με τη "Δικτατορία της Μίας Μόνον Κυβέρνησης", θα αντιμετωπίσει και την ίδια μάχη μέσα στην ψυχή του.
«Γνωρίζοντας ότι βρισκόμαστε όλοι σε μια «κατάσταση Πολέμου» από τότε που τα Ηνωμένα Έθνη ανήγγειλαν δημόσια ότι η Παγκόσμια Κυβέρνηση θα πραγματοποιηθεί κατά τα μέσα του 1999, κατάλαβα ότι ο χρόνος δεν ήταν πια για χωρισμό και ανταγωνισμό όλων αυτών που διαφωνούν βαθιά με αυτό το παγκόσμιο σχέδιο».

Ο Serge Monast πέθανε τελικά στο Μόντρεαλ το 1996 από καρδιακή προσβολή. Ο θάνατος του κρίθηκε αμέσως ως ύποπτος στους συνωμοσιολογικούς κύκλους λόγω της καλής γενικά υγείας του. Θεωρήθηκε ότι δολοφονήθηκε λόγω των ερευνών του και των εμπιστευτικών πληροφοριών που είχε κυκλοφορήσει στο ευρύ κοινό.
Λέγεται ότι πολλές από αυτές τις διαβαθμισμένες πληροφορίες του τις είχε λάβει από «μετανιωμένους» πολιτικούς και από «αηδιασμένους» πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών που «κατείχαν ακόμα μια συνείδηση και μια αίσθηση ανθρωπιάς», συχνά ανώνυμα, ή ακόμα από διάφορους συναδέλφους του γύρω στον κόσμο.

Επισημαίνεται επίσης πως η Καναδική κυβέρνηση είχε επέμβει επειδή εκπαίδευε τα δυο μικρά παιδιά του στο σπίτι του και όχι στο κρατικό σχολείο και είχε αφαιρέσει απ' αυτόν και τη γυναίκα του την κηδεμονία τους! Στην αρχή οι Αρχές πήραν την οκτάχρονη κόρη του και μετά τον επτάχρονο γιο του εξαιτίας της «ασταθούς ζωής», όπως είπαν, που ζούσε στο σπίτι του! H κόρη του δεν επέστρεψε ποτέ, διότι όπως είπαν οι Αρχές ζούσε σε ένα «ανθυγιεινό οικογενειακό περιβάλλον"...

Ο Αμερικανός προτεστάντης πάστορας και διάσημος ερευνητής, Texe Marrs, παρατηρεί: «Πριν από περίπου 9 χρόνια ένας Γαλλο-καναδός δημοσιογράφος με το όνομα Serge Monast με κάλεσε να μου μιλήσει προσεκτικά. Ο κ. Monast δήλωσε ότι είχε στην κατοχή του έγγραφα που αποδείκνυαν την ύπαρξη ενός μυστικού σχεδίου για ένα σύστημα στρατοπέδων συγκέντρωσης σε όλη την έκταση της Βορείου Αμερικής. Μου τα έστειλε και μετά από μια παράλληλη δι­κή μου έρευνα, πείστηκαν ότι αυτά τα έγγραφα ήταν αυθεντικά και ότι ο Serge Monast έλεγε την αλήθεια, τη φρικιαστική, φρικιαστική αλήθεια.

Όχι πολύ μετά από αυτό, ο Serge Monast, ένας εύρωστος άνδρας στα σαράντα του, πέθανε απροσδόκητα από μια σύντομη και μυστηριώδη ασθένεια! Οι φίλοι του υποπτεύθηκαν ένα βρώμικο παιχνίδι, αλλά δεν υπήρχε καμιά καθοριστική απόδει­ξη ότι είχε δολοφονηθεί. Πριν ακριβώς πεθάνει, ο Serge μου έγρα­ψε για να μου πει ότι θα ερχόταν σύντομα σε επαφή μαζί μου για να μου δώσει λεπτομέρειες νέων καταπληκτικών πληροφοριών που εί­χε ανακαλύψει για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μαζί με ένα χάρτη των θέσεων τους, πληροφορίες που με διαβεβαίωσε ότι θα "τρέλαιναν το μυαλό μου". Ποτέ δεν έλαβα αυτές τις πληροφορίες. 

Ο Serge Monast πέθανε προτού προλάβει να μου τις δώσει. Έκανα τότε μια υπόσχεση ότι θα έφτανα μέχρι την άκρη αυτού του θέματος και θα σας αναφέρω την αλήθεια, αγαπητοί αναγνώστες του ειδησεογραφικού δελτίου "Power of Prophecy", που ενδιαφέρεστε πραγματικά για την ανθρωπότητα και ανησυχείτε για την ανάπτυξη του αστυνο­μικού κράτους».

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» και η εφαρμογή τους!

Τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» (φωτο) Πρωτότυπο.
(Πρόκειται για κείμενα των Ιουδαίων (Illuminati-Πεφωτισμένων) τα οποία αποκαλύφθηκαν το 1902 από τον Ρώσο Σέργιο Νείλο. Αμέσως μετά την αποκάλυψή τους οι Εβραίοι αγόραζαν όλα τα αντίτυπα, και αφού είδαν ότι δεν πετύχαιναν στο σκοπό τους, άρχισαν να λένε – μέχρι της σήμερα – ότι αυτά είναι ψέματα και προέρχονται από τους εχθρούς τους! Όπως όμως θα δούμε, σχεδόν όλα τα πρωτόκολλα έχουν επαληθευθεί ή επαληθεύονται στις ημέρες μας!)
Πρωτόκολλο Πρώτο
Οι Χριστιανικοί λαοί αποκτηνώθηκαν από τα ισχυρά ποτά, η νεολαία τους αποβλακώθηκε από τις κλασσικές σπουδές και από την πρόωρη ακολασία, στην οποία την έχουν σπρώξει οι πράκτορές μας – οικοδιδάσκαλοι, υπηρέτες, γυναίκες παιδαγωγοί στα σπίτια των πλουσίων – οι υπάλληλοί μας αλλού, οι γυναίκες μας στους τόπους διασκεδάσεως των Χριστιανών. Στον αριθμό των τελευταίων αυτών πρέπει να προσθέσουμε και τις ονομαζόμενες “γυναίκες του κόσμου” που μιμούνται με τη θέλησή τους τις ακολασίες τους και τις ηδυπάθειές τους.
Το σύνθημά μας είναι: Η ισχύς και η υποκρισία


Εμείς είμαστε εκείνοι οι οποίοι πρώτοι έχουμε ρίξει στο λαό τις λέξεις: “Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα”, λέξεις που επαναλαμβάνονται ύστερα από ανόητους παπαγάλους, οι οποίοι προσελκύονται από παντού μ’ αυτό το δόλωμα και δεν χρησιμοποιούνται για τίποτε άλλο παρά για να καταστρέψουν την ευημερία του κόσμου, την αληθινή ατομική ελευθερία, που άλλοτε προφυλασσόταν τόσο καλά εναντίον του εξαναγκασμού του συρφετού.


Πρωτόκολλο Δεύτερο


Οι άρχοντες, που θα τους εκλέγουμε εμείς από την τάξη του λαού ανάλογα με το δουλικό χαρακτήρα τους, δε θα είναι πρόσωπα προετοιμασμένα για τη διακυβέρνηση της χώρας.


Η διανοούμενη τάξη των Χριστιανών θα καυχιέται για τις γνώσεις της και, χωρίς να τις εξετάζει λογικά, θα ενεργοποιεί όλα τα διατάγματα της επιστήμης, τα οποία θα συγκεντρώνουν οι πράκτορές μας, για να οδηγούν τα πνεύματα των Χριστιανών στην κατεύθυνση που μας είναι αναγκαία.


Μη νομίσετε ότι αυτές οι διαβεβαιώσεις μας είναι αβάσιμες. Παρατηρήστε τις επιτυχίες, τις οποίες μπορέσαμε να δημιουργήσουμε στο Δαρβινισμό, στο Μαρξισμό, στο Νιτσεϊσμό.


Ο τύπος ενσαρκώνει την ελευθερία του λόγου. Αλλά τα Κράτη δε μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν αυτή τη δύναμη, και έτσι αυτή έπεσε στα χέρια μας. Με αυτή πετύχαμε επιρροή, μένοντας συγχρόνως αφανείς.


Πρωτόκολλο Τρίτο


Λίγο χρόνο ακόμη και οι αταξίες, οι χρεωκοπίες θα εμφανισθούν παντού.


Οι καταχρήσεις της εξουσίας θα ετοιμάσουν τελικά την πτώση όλων των πολιτευμάτων, και όλα θα ανατραπούν κάτω από τα χτυπήματα του μαινόμενου πλήθους.


Όλα αυτά τα δήθεν “δίκαια του λαού” δεν υπάρχουν παρά μόνο στη φαντασία. Δεν είναι ποτέ πραγματοποιήσιμα.


Με την καθοδήγησή μας ο λαός έχει καταστρέψει την αριστοκρατία, που ήταν η προστάτριά του και η φυσική μητέρα τροφός του, της οποίας το συμφέρον είναι συνυφασμένο με την ευημερία του λαού. Τώρα που η αριστοκρατία είναι κατεστραμμένη, ο λαός έπεσε στο ζυγό των οποιωνδήποτε, των λωποδυτών που πλούτισαν, οι οποίοι τον καταπιέζουν χωρίς έλεος.


Το συμφέρον μας απεναντίας είναι να εκφυλίζονται οι Χριστιανοί.


Οι Χριστιανοί έχασαν την συνήθεια να σκέπτονται χωρίς τις επιστημονικές συμβουλές μας.


Θυμηθείτε τη Γαλλική Επανάσταση, την οποία χαρακτήρισαν “μεγάλη”. Τα μυστικά της προπαρασκευής της είναι πολύ γνωστά, διότι υπήρξε ολόκληρη έργο των χεριών μας.


Προς το παρόν είμαστε άτρωτοι σαν διεθνής δύναμη, διότι, όταν μας επιτίθενται σε ένα κράτος, μας υπερασπίζονται στα άλλα. Η λέξη “ελευθερία” βάζει τις ανθρώπινες κοινωνίες σε πάλη εναντίον κάθε εξουσίας, εναντίον κάθε δύναμης και αυτής ακόμη της δύναμης του Θεού και της Φύσης.


Πρωτόκολλο Τέταρτο


Κάθε δημοκρατία περνά από διάφορα στάδια.


Το πρώτο μοιάζει με τις πρώτες μέρες της μανίας ενός τυφλού που ρίχνεται εδώ κι εκεί. Το δεύτερο είναι αυτό της δημαγωγίας, απ’ την οποία γεννιέται η αναρχία. Έπειτα έρχεται αναπόφευκτα ο δεσποτισμός. Όχι δεσποτισμός νόμιμος και δηλωμένος και επομένως υπεύθυνος, αλλά δεσποτισμός αόρατος και άγνωστος, όμως αισθητός. Δεσποτισμός που ασκείται από μυστική οργάνωση, η οποία ενεργεί με πολύ μικρότερη ευσυνειδησία όσο χρόνο ενεργεί κάτω απ’ την κάλυψη διαφόρων πρακτόρων, των οποίων η αλλαγή όχι μόνο δεν τη βλάπτει, αλλά την ενισχύει κιόλας, απαλλάσσοντάς την απ’ το να ξοδεύει τους πόρους της στο να ανταμείβει μακροχρόνιες εκδουλεύσεις.


Ποιος θα μπορούσε να ανατρέψει μια αόρατη δύναμη; Διότι τέτοια είναι η δική μας. Η εξωτερική επιφάνεια του Μασονισμού δε χρησιμεύει παρά στο να καλύπτει τους σκοπούς μας.


Το σχέδιο της ενέργειας της αόρατης αυτής δύναμης και επιπλέον ο τόπος της διαμονής της θα μένουν πάντοτε άγνωστα στο λαό.


Να γιατί είναι αναγκαίο να καταστρέψουμε την πίστη, να αποσπάσουμε από το νου των Χριστιανών αυτή την ίδια την αρχή της Θεότητας και του Αγίου Πνεύματος, για να υποκαταστήσουμε στη θέση τους τους υλικούς υπολογισμούς και τις υλικές ανάγκες.


Και για να μη έχουν τα πνεύματα των Χριστιανών τον καιρό να σκέπτονται και να εξετάζουν τα σχετικά με τους εαυτούς τους, πρέπει να τα αποσπάμε με τις βιομηχανίες και το εμπόριο.


Οι κοινωνίες αυτές θα έχουν μία απόλυτη απέχθεια προς την ανώτερη πολιτική και προς τη Θρησκεία.


Πρωτόκολλο Πέμπτο


Ποια μορφή διοικήσεως μπορεί κανείς να δώσει σε κοινωνίες, στις οποίες η διαφθορά εισχώρησε παντού, στις οποίες δε φτάνει κανείς στον πλούτο παρά μόνο μέσω εκείνων των ικανών εκπλήξεων, που είναι ψευτολωποδυσίες, στις οποίες βασιλεύει η ακολασία των ηθών και η ηθική δε συγκρατείται παρά μόνο με τιμωρίες και με σκληρούς νόμους και όχι με εκούσια παραδεκτές αρχές, στις οποίες τα αισθήματα της Πατρίδας και της Θρησκείας καταπνίγονται από κοσμοπολίτικες δοξασίες; Ποια μορφή Κυβερνήσεως να δώσει κανείς σ’ αυτές τις κοινωνίες εκτός από την αυταρχική μορφή, την οποία θα περιγράψω παρακάτω; Θα κανονίσουμε μηχανικά τις πράξεις του πολιτικού βίου των υπηκόων μας με νέους νόμους. Οι νόμοι αυτοί θα καταργήσουν μία προς μία όλες τις πάρα πολύ μεγάλες ελευθερίες, οι οποίες χορηγήθηκαν από τους Χριστιανούς, και η βασιλεία μας θα εκδηλωθεί με έναν αυταρχισμό τόσο επιβλητικό, ώστε να είναι σε θέση σε κάθε χρόνο και τόπο να φιμώσει τους Χριστιανούς, οι οποίοι θα θελήσουν να μας κάνουν αντιπολίτευση και θα είναι δυσαρεστημένοι.


Όταν ο λαός θεωρούσε τα βασιλικά πρόσωπα ως μια καθαρή απόρροια της Θείας Θελήσεως, υποτασσόταν χωρίς ψίθυρο στην απολυταρχία των βασιλιάδων. Αλλά από την ημέρα που έχουμε υποβάλλει στους ανθρώπους την ιδέα των ατομικών τους δικαιωμάτων, θεώρησαν τα βασιλικά πρόσωπα ως απλούς θνητούς. Το “ελέω Θεού” έπεσε από το κεφάλι των βασιλιάδων, αφού τους αφαιρέσαμε την πίστη τους προς το Θεό. Η εξουσία μεταφέρθηκε στο δρόμο, δηλ. σ’ έναν τόπο δημόσιο, και έτσι εμείς την κυριεύσαμε.


Οι δυνάμεις δε μπορούν να συνάψουν ούτε την πιο ασήμαντη συμφωνία χωρίς να παίρνουμε εμείς μέρος σ’ αυτή.


Η επιστήμη της πολιτικής οικονομίας, που επινοήθηκε από τους σοφούς μας, μας δείχνει από πολύ καιρό το ακατανίκητο γόητρο του χρυσού.


Το κεφάλαιο, για να έχει τα χέρια ελεύθερα, οφείλει να πετύχει το μονοπώλιο της βιομηχανίας και του εμπορίου. Αυτό ακριβώς πραγματοποιεί συνεχώς ένα αόρατο χέρι σε όλα τα μέρη του κόσμου.


Το μεγαλειώδες πρόβλημα της Κυβερνήσεώς μας είναι να εξασθενίζουμε το δημόσιο φρόνημα μέσω της κριτικής, να κάνουμε τους λαούς να χάνουν την συνήθεια να σκέπτονται, γιατί η σκέψη δημιουργεί την αντιπολίτευση, να μετατρέπουμε τις δυνάμεις της σκέψης σε ρητορικές αψιμαχίες.


Θα οικειοποιηθούμε τη φυσιογνωμία όλων των κομμάτων, όλων των τάσεων και θα τις διδάξουμε στους ρήτορές μας, που θα μιλάνε τόσο πολύ, ώστε όλος ο κόσμος θα απαυδήσει ακούγοντάς τους.


Για την εξασφάλιση της κοινής γνώμης στα χέρια μας, πρέπει να την κάνουμε περίπλοκη, εκφράζοντας από διάφορα μέρη και για πολύ χρόνο τόσες αντιφατικές γνώμες, ώστε οι Χριστιανοί θα χαθούν στο τέλος μέσα στο λαβύρινθό τους και θα πιστέψουν τελικά ότι αξίζει πολύ καλύτερα να μην έχει κάποιος καμία γνώμη στην πολιτική. Αυτά είναι ζητήματα που η κοινωνία δεν πρέπει να γνωρίζει. Δεν επιτρέπεται να τα γνωρίζει εκτός από εκείνον, ο οποίος τη διευθύνει. Αυτό είναι το πρώτο μυστικό.


Θα κουράζουμε τόσο πολύ τους Χριστιανούς μ’ αυτή την ελευθερία, ώστε θα τους εξαναγκάζουμε να μας προσφέρουν μια διεθνή εξουσία, η διάταξη της οποίας θα είναι τέτοια, ώστε να κατορθώσει, χωρίς να τις συντρίψει, να περιλάβει τις δυνάμεις όλων των Κρατών του Κόσμου και να σχηματίσει την Υπέρτατη Κυβέρνηση.


Πρωτόκολλο Έκτο


Λίγο αργότερα θα ιδρύσουμε τεράστια μονοπώλια, δεξαμενές των κολοσσιαίων πλούτων, από τα οποία και οι μεγάλες περιουσίες των Χριστιανών θα εξαρτώνται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε θα καταβροχθισθούν μέσα σ’ αυτά, όπως η αξιοπιστία των Κρατών την επόμενη μέρα μιας οικονομικής καταστροφής… Κύριοι οικονομολόγοι που είστε εδώ παρόντες, προσέξτε τη σπουδαιότητα αυτού του συνδυασμού!


Η αριστοκρατία των Χριστιανών σαν πολιτική δύναμη εξαφανίσθηκε. Δε χρειάζεται να την λάβουμε υπόψη. Αλλά επειδή είναι ιδιοκτήτρια εδαφικών περιουσιών, και μπορεί ως εκ τούτου να μας βλάψει λόγω των ανεξάρτητων πόρων της, είναι απόλυτα αναγκαίο να αφαιρέσουμε την κατοχή των γαιών της.


Πρέπει η βιομηχανία να αφαιρεί από τη γη τον καρπό της εργασίας, όπως και του κεφαλαίου, και μέσω της κερδοσκοπίας να έρχεται το χρήμα όλου του κόσμου στα χέρια μας. Ριχνόμενοι έτσι όλοι οι Χριστιανοί στις τάξεις των απόρων, θα σκύψουν ενώπιόν μας μόνο και μόνο για να έχουν το δικαίωμα της ύπαρξης.


Επιπλέον θα υποσκάπτουμε με επιτήδειο τρόπο και βαθιά τις πηγές της παραγωγής, συνηθίζοντας τους εργάτες στην αναρχία και τα οινοπνευματώδη ποτά και παίρνοντας κάθε μέτρο για ν’ απομακρύνουμε από τη γη τους διανοούμενους Χριστιανούς.


Πρωτόκολλο Έβδομο


Η αύξηση των εξοπλισμών και του προσωπικού της αστυνομίας είναι αναγκαίο συμπλήρωμα του σχεδίου που εκθέσαμε. Πρέπει να μην υπάρχουν πια στα Κράτη, εκτός από μας, παρά μάζες απόρων, κάποιοι εκατομμυριούχοι αφοσιωμένοι σε μας, αστυνομικοί και στρατιώτες.


Σ’ όλη την Ευρώπη, όπως και στις άλλες Ηπείρους, πρέπει να ξεσηκώνουμε την ταραχή, τη διχόνοια και το μίσος. Το όφελος είναι διπλό.


Ο ασφαλέστερος δρόμος της επιτυχίας στην πολιτική είναι η μυστικότητα των ενεργειών της. Ο λόγος του Διπλωμάτη δεν οφείλει να συμφωνεί με τις πράξεις του.


Η κοινή γνώμη θα μας βοηθήσει σ’ αυτό, αυτή η κοινή γνώμη, την οποία η “μεγάλη δύναμη”, δηλαδή ο τύπος, έχει ήδη βάλει μυστικά μέσα στα χέρια μας. Πράγματι, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, τις οποίες είναι περιττό να λάβουμε υπόψη, ο τύπος είναι εντελώς στην εξουσία μας.


Πρωτόκολλο Όγδοο


Έχουμε χρέος να οικειοποιηθούμε όλα τα όργανα που οι αντίπαλοί μας θα μπορούσαν να μεταχειρισθούν εναντίον μας. Θα χρειασθεί να βρούμε στις λεπτότητες της δικαστικής γλώσσας μία δικαιολογία για τις περιπτώσεις που θα υπάρξει ανάγκη να ανακοινώσουμε αποφάσεις, οι οποίες πιθανό να φανούν πάρα πολύ θρασείς και άδικες, γιατί ενδιαφέρει να εκφράζουμε τις αποφάσεις αυτές με λέξεις που να φαίνονται ότι είναι ηθικά γνωμικά πολύ υψηλά, έχοντας συγχρόνως νομικό χαρακτήρα.


Θα περιστοιχίσουμε την κυβέρνησή μας με έναν ολόκληρο κόσμο οικονομολόγων. Να γιατί οι οικονομολογικές επιστήμες είναι οι σπουδαιότερες για τη διαπαιδαγώγηση των Ιουδαίων.


Πρωτόκολλο Ένατο


Θα κυβερνήσουμε με χέρι σταθερό, διότι έχουμε να κάνουμε με συντρίμμια ενός κόσμου άλλοτε ισχυρού, σήμερα όμως υποταγμένου σε μας. Κρατούμε στα χέρια μας υπέρμετρες φιλοδοξίες, ένθερμες απληστίες, ανελέητες εκδικήσεις, μνησίκακες έχθρες.


Εμείς είμαστε εκείνοι από τους οποίους προέρχεται ο τρόμος, που έχει κυριεύσει το παν. Έχουμε στην υπηρεσία μας ανθρώπους όλων των αρχών, όλων των δογμάτων. Επανορθωτές της μοναρχίας, δημαγωγούς, κοινωνιστές, επαναστάτες, και κάθε είδους ουτοπιστές. Έχουμε αναθέσει σε όλο τον κόσμο από μία εργασία: Καθένας τους υποσκάπτει τα τελευταία λείψανα της εξουσίας, προσπαθεί να ανατρέψει οτιδήποτε μένει ακόμη όρθιο.


Ο λαός άρχισε να κραυγάζει ότι είναι αναγκαίο να λύσουμε το κοινωνικό ζήτημα με διεθνή συνεννόηση. Η διαίρεση του λαού σε κόμματα τους έχει φέρει όλους στην διάθεσή μας, διότι, για να υποστηρίξει κάποιος μια πάλη συναγωνισμού, χρειάζεται χρήμα, και το χρήμα βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια μας.


Βάλαμε χέρι στη δικαιοσύνη, στις εκλογές, στον τύπο, στην ατομική ελευθερία και προπαντός στην εκπαίδευση και την ανατροφή, οι οποίες είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ελεύθερης ύπαρξης.


Έχουμε αποκτηνώσει και διαφθείρει τη Χριστιανική νεολαία με μια ανατροφή βασισμένη σε αρχές και θεωρίες ψεύτικες, όπως γνωρίζουμε, αλλά οι οποίες ήταν έμπνευση δική μας.


Σε λίγο οι οργανώσεις μας θα έχουν εγκατασταθεί σε όλες τις πρωτεύουσες, έτοιμες να ανατινάξουν οποιοδήποτε κρατικό συγκρότημα εναντίον μας.


Πρωτόκολλο Δέκατο


Επαναλαμβάνω σήμερα ό,τι ήδη είπα, και παρακαλώ να το θυμηθείτε, ότι δηλαδή ασφαλώς οι Κυβερνήσεις και οι λαοί δε βλέπουν παρά μόνο την εξωτερική επιφάνεια των πραγμάτων. Και πως θα μπορούσαν να διερευνήσουν την εσωτερική σημασία τους, αφού οι αντιπρόσωποί τους δε σκέφτονται τίποτε άλλο παρά να διασκεδάζουν;


Όταν θα πραγματοποιείται το πραξικόπημά μας, θα πούμε στις λαϊκές μάζες “όλα πήγαιναν απελπιστικά, όλοι οι άνθρωποι υπέφεραν πάνω από τις δυνάμεις τους. Συντρίβουμε λοιπόν και αφανίζουμε τα αίτια της δυστυχίας σας, δηλ. τις εθνότητες, τα σύνορα, τα διάφορα νομίσματα.


Αναμφίβολα σας αφήνουμε ελεύθερους να μας δηλώσετε υπακοή. Μπορείτε όμως με πλήρη επίγνωση και δικαιολογημένα να το κάνετε αυτό προτού να δοκιμάσετε αυτό που θα σας προσφέρουμε;” Τότε οι λαοί συνεπαρμένοι θα μας σηκώσουν θριαμβευτικά κυριευόμενοι από ενθουσιώδεις ελπίδες και πεποιθήσεις.


Από τότε που έχουμε εισαγάγει στον οργανισμό του Κράτους το δηλητήριο της φιλελευθερίας, όλη η πολιτική του σύσταση έχει μεταβληθεί! Τα Κράτη πάσχουν από θανάσιμη ασθένεια: την αποσύνθεση του αίματος. Δε μένει πια παρά να περιμένουμε το τέλος της αγωνίας τους.


Από τη φιλελευθερία γεννήθηκαν οι συνταγματικές Κυβερνήσεις, οι οποίες αντικατέστησαν για τους Χριστιανούς την σωτήρια μοναρχία, και το Σύνταγμα, όπως ξέρετε καλά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία διδασκαλία διαφωνιών, διχονοιών, συζητήσεων, διχογνωμιών, ολέθριων προστριβών των κομμάτων.


Στο προσεχές μέλλον θα δημιουργήσουμε την ευθύνη των προέδρων.


Τότε θα διαπράξουμε τα γεγονότα χωρίς να στενοχωρηθούμε για όσα ενδιαφέρεται το απρόσωπο δημιούργημά μας και θα δώσει λόγο, τι μας ενδιαφέρει αν οι τάξεις εκείνων που αποβλέπουν στην εξουσία γίνονται αραιότερες, αν λόγω έλλειψης προέδρων συμβαίνουν αναταραχές ικανές να παραλύσουν την χώρα;… Για να πετύχουμε το αποτέλεσμα αυτό, θα συντελέσουμε στην εκλογή προέδρων, οι οποίοι έχουν στο παρελθόν τους κρυμμένη κάποια ηθική πληγή, κάποιον “Παναμά”. Ο φόβος των αποκαλύψεων, η επιθυμία που χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο που ανέβηκε στην εξουσία να διατηρήσει τα προνόμιά του, τις ωφέλειες και τις τιμές, οι οποίες ανήκουν στη θέση του, θα καταστήσουν τους Προέδρους τυφλούς εκτελεστές των διαταγών μας.


Η Βουλή θα καλύψει, θα υπερασπίσει, θα εκλέξει τους Προέδρους, αλλά εμείς θα της αποσύρουμε το δικαίωμα να προτείνει νόμους ή να τους μεταβάλλει. Το δικαίωμα αυτό θα απονεμηθεί στον υπεύθυνο Πρόεδρο, ο οποίος θα είναι ένα παιχνιδάκι μέσα στα χέρια μας.


Έτσι θα προχωρήσουμε στην κατάργηση κάθε συνταγματικότητας, όταν θα έχει έλθει ο χρόνος να συγκεντρώσουμε όλες τις κυβερνήσεις κάτω από τη Μοναρχία μας.


Η αναγνώριση της Μοναρχίας μας μπορεί πιθανόν να επέλθει πριν την κατάργηση του Συντάγματος, αν οι λαοί, αγανακτισμένοι από τις ταραχές και την ανικανότητα των κυβερνητών τους, αναφωνήσουν: “Διώξτε τους και δώστε μας γενικό βασιλιά που να μπορεί να μας ενώσει και να καταστρέψει τα αίτια των διαφωνιών μας, τα σύνορα των εθνών, τις θρησκείες, τους υπολογισμούς των Κρατών. Βασιλιά που να μας εξασφαλίσει την ειρήνη και την ανάκαμψη, τις οποίες δε μπορούμε να απολαύσουμε με τους κυβερνήτες μας και τους αντιπροσώπους μας”.


πρέπει να διαταράζουμε διαρκώς σε όλες τις χώρες τις σχέσεις του λαού και της κυβερνήσεως, να κουράζουμε όλο τον κόσμο με το χωρισμό, την έχθρα, το μίσος και με το μαρτύριο της πείνας, του εμβολιασμού των ασθενειών, της αθλιότητας, για να μη βλέπουν έτσι οι Χριστιανοί άλλη σωτηρία παρά την προσφυγή στην πλήρη και ολοκληρωτική ηγεμονία μας.


Πρωτόκολλο Ενδέκατο


Οι Χριστιανοί είναι κοπάδι πρόβατα και εμείς είμαστε γι’ αυτούς λύκοι. Και ξέρετε τι συμβαίνει στα πρόβατα όταν οι λύκοι μπουν μέσα στη μάντρα τους.


Τούτο χρησίμευσε για βάση στη διοργάνωση από μας του μυστικού μασονισμού που δε γνωρίζει ο κόσμος και τους σκοπούς του οποίου ούτε καν υποπτεύονται οι ηλίθιοι Χριστιανοί, που προσελκύονται από μας στην ορατή στρατιά των στοών, για να παραπλανήσουμε τα βλέμματα των αδελφών τους.


Πρωτόκολλο Δωδέκατο


Απέναντι στον Τύπο θα ενεργούμε με τον εξής τρόπο. Ποιο ρόλο παίζει τώρα ο Τύπος; Χρησιμεύει για να αναφλέγει τα πάθη ή να συντηρεί τους εγωισμούς των κομμάτων. Είναι μάταιος, άδικος, ψεύτης και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν καθόλου σε τι χρησιμεύει. Θα του φορέσουμε σαμάρι και θα του βάλουμε γερά χαλινάρια, θα κάνουμε το ίδιο και για τα άλλα έντυπα, γιατί σε τι θα μας χρησίμευε να απαλλαγούμε από τον τύπο, αν επρόκειτο να χρησιμεύσουμε για στόχος των φυλλαδίων και των βιβλίων;


Θα απαιτούμε εγγύηση για την ίδρυση εφημερίδων ή τυπογραφείων. Έτσι θα προφυλάσσεται η Κυβέρνησή μας από κάθε επίθεση εκ μέρους του τύπου.


Είναι αλήθεια ότι οι εφημερίδες των κομμάτων θα μπορούσαν να αντέξουν στις χρηματικές απώλειες. Θα τις απαγορεύσουμε αμέσως μετά τη δεύτερη επίθεση εναντίον μας. Κανείς δε θα θίξει χωρίς τιμωρία την αίγλη του κυβερνητικού μας αλάθητου.


Σας παρακαλώ να σημειώσετε ότι ανάμεσα σ’ εκείνους που θα μας επιτίθενται θα υπάρχουν και όργανα δημιουργημένα από μας, αλλά αυτά θα προσβάλλουν αποκλειστικά ορισμένα σημεία, των οποίων εμείς θέλουμε τη μεταβολή.


Τίποτα δε θα δημοσιεύεται στο κοινό χωρίς τον έλεγχό μας. Το αποτέλεσμα αυτό κατορθώθηκε πια στις μέρες μας από το γεγονός ότι όλες οι ειδήσεις συλλέγονται από πάρα πολλά πρακτορεία, τα οποία τις συγκεντρώνουν από όλα τα μέρη του κόσμου. Τα πρακτορεία αυτά θα είναι τότε εξ ολοκλήρου δικά μας και δε θα δημοσιεύουν τίποτε άλλο παρά αυτό που θα τα διατάζουμε.


Αν από τώρα μπορέσαμε να κυριαρχήσουμε στις σκέψεις των Χριστιανικών κοινωνιών σε τέτοιο βαθμό, ώστε σχεδόν όλοι οι άνθρωποι να αντιλαμβάνονται τα παγκόσμια γεγονότα μέσα από τους χρωματιστούς φακούς των γυαλιών τα οποία βάζουμε μπροστά στα μάτια τους, αν από τώρα σε κανένα Κράτος δεν υπάρχουν συρτάρια που να μας κρύβουν τα ανόητα λεγόμενα από τους Χριστιανούς μυστικά του Κράτους, τι θα γίνει, όταν εμείς θα είμαστε οι αναγνωρισμένοι Κυρίαρχοι του σύμπαντος στο πρόσωπο του παγκόσμιου Βασιλιά μας;


Όλοι εκείνοι που ονομάζουμε φιλελεύθερους είναι αναρχικοί, αν όχι έμπρακτα, τουλάχιστον ως προς τη σκέψη. Ο καθένας τους επιδιώκει τις φαντασιοπληξίες της ελευθερίας και καταλήγει στην αναρχία, διαμαρτύρεται απλά γιατί του αρέσει να διαμαρτύρεται.


Αν βρεθούν πρόσωπα που θα θέλουν να γράψουν εναντίον μας, δε θα βρεθεί κανείς για να εκτυπώσει τα γραπτά τους. Πριν δεχτεί να τυπώσει ένα κείμενο ο εκδότης ή ο τυπογράφος, θα υποχρεώνεται να πηγαίνει στις αρχές, για να πετύχει την έγκριση γι’ αυτό. Μ’ αυτό τον τρόπο θα γνωρίζουμε εκ των προτέρων τις παγίδες που μας στήνουν και θα τις καταστρέφουμε, δίνοντας εκ των προτέρων εξηγήσεις για την εξεταζόμενη υπόθεση.


Στην τρίτη γραμμή θα βάλουμε την υποτιθέμενη αντιπολίτευσή μας. Ένα ελάχιστο όργανο θα είναι ο αντίποδας των ιδεών μας. Οι αντίπαλοί μας θα θεωρήσουν τον ψευτοαντίπαλό μας αυτόν για σύμμαχό τους και θα μας αποκαλύψουν το παιχνίδι τους.


Από τώρα πλέον, τουλάχιστον στο γαλλικό Τύπο, υπάρχει μία μασονική αλληλεγγύη. Όλα τα όργανα του Τύπου είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους με το επαγγελματικό μυστικό. Όπως με τους αρχαίους μάντεις, κανένα μέλος δεν προδίδει το μυστικό των πληροφοριών του, αν δεν πάρει διαταγή γι’ αυτό.


Πρέπει να γίνει πιστευτό ότι το νέο καθεστώς έχει τόσο καλά ικανοποιήσει όλο τον κόσμο, ώστε και τα εγκλήματα ακόμη εξαφανίσθηκαν. Οι περιπτώσεις εκδήλωσης της εγκληματικότητας πρέπει να είναι γνωστές μόνο στα θύματά της και τους τυχόν μάρτυρές τους.


Πρωτόκολλο Δέκατο Τρίτο


Ο Τύπος άλλωστε θα τραβάει αμέσως την προσοχή πάνω σε νέα ζητήματα (έχουμε, όπως γνωρίζετε, συνηθίσει τους ανθρώπους να ζητούν πάντοτε το νέο). Κάποιοι ηλίθιοι, που θα φαντάζονται τους εαυτούς τους όργανα του πεπρωμένου, θα ασχοληθούν με τα νέα αυτά ζητήματα, χωρίς να αντιληφθούν ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτε από εκείνα που θέλουν να συζητήσουν.


Και για να μην κατορθώνουν τίποτε με τη σκέψη, θα τους αποτρέπουμε απ’ αυτή με διασκεδάσεις, με παιχνίδια, τέρψεις, πάθη, οίκους ανοχής…


Λίγο μετά θα προτείνουμε μέσω του Τύπου διαγωνισμούς τέχνης, αθλητισμού κλπ. Το ενδιαφέρον γι’ αυτά θ’ απομακρύνει οριστικά το πνεύμα τους από ζητήματα, για τα οποία θα αναγκαζόμασταν να παλέψουμε εναντίον τους.


Χάνοντας λίγο-λίγο τη συνήθεια να σκέπτονται με δική τους πρωτοβουλία, θα καταλήξουν να μιλάνε για συνταύτιση των ιδεών μας, διότι θα είμαστε οι μόνοι που θα προτείνουμε νέες κατευθύνσεις της σκέψης μέσω τέτοιων προσώπων, που να μη θεωρούνται συνεργάτες μας.


Ο ρόλος των Φιλελεύθερων ουτοπιστών θα λήξει οριστικά όταν το πολίτευμά μας θα αναγνωριστεί. Μέχρι τότε θα μας προσφέρουν καλές υπηρεσίες, γιατί υποτάξαμε αυτούς τους βλακοχριστιανούς με πλήρη επιτυχία με τη λέξη “πρόοδος” και δεν υπάρχει ούτε ένας μεταξύ τους, ο οποίος να βλέπει ότι κάτω απ’ αυτή τη λέξη κρύβεται πλάνη σε όλες τις περιπτώσεις που δεν πρόκειται για υλικές εφευρέσεις, αφού η αλήθεια είναι μία και μόνη και δε μπορεί να έχει πρόοδο.


Πρωτόκολλο Δέκατο Τέταρτο


Όταν θα έρθει η βασιλεία μας δε θ’ αναγνωρίσουμε την ύπαρξη άλλης θρησκείας εκτός απ’ αυτή του ενός θεού μας, με τον οποίο είναι συνδεδεμένη η μοίρα μας, γιατί είμαστε ο εκλεκτός λαός και μέσω του οποίου η ίδια μοίρα είναι ενωμένη με τα πεπρωμένα του κόσμου. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να καταστρέψουμε κάθε πίστη.


Θα διεγείρουμε τόσο μεγάλη απέχθεια απέναντι σ’ αυτά, ώστε οι λαοί θα προτιμούν την ησυχία της δουλείας από τα δικαιώματα της διαβόητης ελευθερίας, η οποία τόσο τους βασάνισε, η οποία τους αφαίρεσε τα μέσα της επιβίωσης, η οποία τους παρέδωσε για εκμετάλλευση σε συμμορία τυχοδιωκτών που δε γνώριζαν τι έκαναν…


Πρωτόκολλο Δέκατο Πέμπτο


Όταν τέλος αρχίσουμε να βασιλεύουμε μετά από πραξικοπήματα οργανωμένα παντού την ίδια μέρα, ύστερα από την οριστική ομολογία της μηδαμινότητας όλων των υφισταμένων Κυβερνήσεων (και θα περάσει πολύς καιρός ακόμη, ίσως αιώνας ολόκληρος, μέχρι τη στιγμή εκείνη), θα προσπαθήσουμε να μην υπάρχουν συνομωσίες εναντίον μας.


Κάθε νέα δημιουργία οποιασδήποτε μυστικής οργάνωσης θα τιμωρείται επίσης με θάνατο.


Με τον ίδιο τρόπο θα μεταχειρισθούμε και τους Χριστιανούς Μασόνους που γνωρίζουν περισσότερα απ’ όσα πρέπει.


Στις Χριστιανικές κοινωνίες που έχουμε σπείρει τόσο βαθιές ρίζες διαφωνιών και διαμαρτυριών, δεν είναι δυνατό ν’ αποκατασταθεί η τάξη παρά μόνο με αμείλικτα μέτρα, που να μαρτυρούν άκαμπτη εξουσία. Είναι ανώφελο να δίνεται προσοχή στα θύματα που πέφτουν για χάρη του μελλοντικού καλού.


Αλλά για όσο καιρό θα περιμένουμε την ανακήρυξή μας, θα δημιουργούμε και θα πολλαπλασιάζουμε τις μασονικές στοές σε κάθε χώρα της οικουμένης. Θα προσελκύουμε σ’ αυτές όλους εκείνους που είναι ή μπορούν να γίνουν υπέροχοι πράκτορές μας. Οι στοές αυτές θ’ αποτελούν το σπουδαιότερο γραφείο πληροφοριών μας και το όργανό μας που θα έχει τη μεγαλύτερη επιρροή.


Όσοι συμμετέχουν στις μυστικές οργανώσεις είναι συνήθως φιλόδοξοι τυχοδιώκτες και γενικά άνθρωποι ως επί το πλείστον κενοί, με τους οποίους δε θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε για την εκπλήρωση των σκοπών μας.


Είναι φυσικό να είμαστε εμείς, και όχι κάποιος άλλος, εκείνοι που θα καθοδηγούν τις υποθέσεις του μασονισμού, διότι γνωρίζουμε που βαδίζουμε, γνωρίζουμε τον τελικό σκοπό κάθε ενέργειας, ενώ οι Χριστιανοί δε γνωρίζουν τίποτα, ούτε καν το άμεσο αποτέλεσμα.


Θέλουν την συγκίνηση της επιτυχίας και των χειροκροτημάτων, τα οποία πάντοτε χορηγούμε άφθονα.


Δε μπορείτε να φανταστείτε πως γίνεται να φτάσουν και οι πιο συνετοί Χριστιανοί σε ασυνείδητη απλοϊκότητα, με τον όρο να είναι ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους, και συγχρόνως πόσο εύκολα απογοητεύονται από την παραμικρή αποτυχία, έστω και μόνο με την παρεμπόδιση των χειροκροτημάτων, καταλήγοντας κατόπιν σε δουλική υπακοή με το σκοπό νέων επιτυχιών…


Πόσο οξυδερκείς ήταν οι παλιοί σοφοί μας που έλεγαν ότι, για να πετύχει κάποιος ένα σκοπό, δεν πρέπει να διστάζει μπροστά στα μέσα ούτε και να υπολογίζει τον αριθμό των θυμάτων που θυσιάστηκαν. Ποτέ δεν υπολογίσαμε τα θύματα των κτηνών Χριστιανών και, μολονότι έχουμε θυσιάσει πολλούς δικούς μας, έχουμε δώσει στο λαό μας τέτοια δύναμη πάνω στη γη, που δε θα τολμούσε καν να ονειρευτεί άλλοτε.


Ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο τέλος καθενός. Είναι προτιμότερο να επισπεύδουμε το τέλος εκείνων, οι οποίοι βάζουν εμπόδια στο έργο μας, παρά το τέλος το δικό μας, που δημιουργήσαμε αυτό το έργο.


Τα μέτρα αυτά εξολόθρευσαν από τον κόλπο του μασονισμού κάθε σπέρμα διαμαρτυρίας. Ενώ συγκρατούμε το λαό και τους πράκτορές μας σε πλήρη υπακοή.


Οι καταχρήσεις εξουσίας των κατώτερων υπαλλήλων θα τιμωρούνται τόσο αυστηρά, ώστε κανείς δε θα τολμήσει να μετρήσει τη δύναμή του.


Κάθε περίπτωση παρανομίας ή καταχρήσεως θα τιμωρείται παραδειγματικά. Η δωροδοκία και η αλληλέγγυα συνενοχή μεταξύ των υπαλλήλων της Διοικήσεως θα εξαφανιστούν μετά τα πρώτα παραδείγματα αυστηρότατης τιμωρίας. Η αίγλη της εξουσίας μας απαιτεί αποτελεσματικές τιμωρίες, δηλαδή σκληρές, για την ελάχιστη παράβαση των νόμων, γιατί κάθε παράβαση θίγει το γόητρο της ανώτερης αρχής.


Θα απομακρύνουμε το φιλελευθερισμό απ’ όλες τις σπουδαίες θέσεις της διοίκησής μας, από τις οποίες θα εξαρτάται η μόρφωση των υποτελών μας σύμφωνα με τον τρόπο που επιβάλλει η κοινωνική μας τάξη.


Θα καταργήσουμε το δικαίωμα της αναίρεσης, την οποία θα διατηρήσουμε μόνο εμείς οι κυβερνήτες, γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε να σχηματίσει ο λαός την εντύπωση ότι είναι δυνατό να βγήκε κάποια άδικη απόφαση από τους δικαστές που διορίστηκαν από μας.


Αν ο Βασιλιάς του Ισραήλ βάλει πάνω στο ιερό κεφάλι του το στέμμα που θα του προσφέρει η Ευρώπη, θα γίνει ο Πατριάρχης του Κόσμου. Τα αναγκαία θύματα, τα οποία λόγω της χρησιμότητάς τους θα τα θυσιάσει, δε θα φτάσουν ποτέ στον αριθμό των θυμάτων που προσφέρθηκαν για πολλούς αιώνες στη μανία των μεγαλείων από την αντιζηλία των Χριστιανικών κυβερνήσεων.


Πρωτόκολλο Δέκατο Έκτο


Για το σκοπό να καταστρέψουμε κάθε ξένη για μας συγκεντρωτική δύναμη, θα καταργήσουμε τα Πανεπιστήμια, τα οποία αποτελούν τον πρώτο σταθμό του συγκεντρωτισμού, και θα ιδρύσουμε καινούργια με νέα μορφή.


Η κακή γνώση που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν για τα πολιτικά ζητήματα δημιουργεί ουτοπιστές και κακούς πολίτες. Μπορείτε και μόνοι σας να καταλάβετε σε ποια κατάσταση έφερε τους Χριστιανούς η γενική μόρφωσή τους. Αναγκασθήκαμε να εισαγάγουμε στη μόρφωσή τους όλες τις αρχές που τόσο καλά εξασθένησαν την κοινωνική τους τάξη. Όταν θα βρισκόμαστε όμως στην εξουσία, θ’ αποκλείσουμε από την εκπαίδευση οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αναταραχές και από τη νεολαία θα δημιουργήσουμε παιδιά που θα υπακούουν στους Νόμους και θ’ αγαπούν τον κυβερνήτη τους σαν ένα στήριγμα και ελπίδα ειρήνης και ευτυχίας.


Θα διαγράψουμε από τη μνήμη των ανθρώπων όλα τα δυσάρεστα σε μας γεγονότα των περασμένων αιώνων, διατηρώντας απ’ αυτά μόνο εκείνα που ζωγραφίζουν τα σφάλματα των Χριστιανικών Κυβερνήσεων.


Θα καταργήσουμε κάθε ελεύθερη μόρφωση.
Το σύστημα της κατάπνιξης της σκέψης μπήκε ήδη σε εφαρμογή με τη μέθοδο που ονομάστηκε “διδασκαλία με εικόνες” και που θα μεταβάλλει τους Χριστιανούς σε υπάκουα ζώα που δε θα σκέπτονται και θ’ αναμένουν την παράσταση των πραγμάτων με εικόνες, για να τ’ αντιληφθούν…


Πρωτόκολλο Δέκατο Έβδομο


Η ελευθερία της συνειδήσεως έχει ήδη διακηρυχθεί παντού. Επομένως ελάχιστα χρόνια απομένουν ακόμη μέχρι την πλήρη κατάρρευση της Χριστιανικής Θρησκείας.


Ο βασιλιάς των Ιουδαίων θα είναι ο αληθινός Πάπας της Οικουμένης, ο Πατριάρχης της διεθνούς Εκκλησίας.


Το πολίτευμά μας θα είναι ενσάρκωση της Βασιλείας του Βισνού, ο οποίος θα είναι το σύμβολό μας. Με καθένα από τα εκατό χέρια μας θα κρατάμε και ένα ελατήριο της κοινωνικής μηχανής. Θα αντιλαμβανόμαστε τα πάντα χωρίς τη βοήθεια της επίσημης Αστυνομίας, η οποία, όπως την έχουμε διοργανώσει για τους Χριστιανούς, εμποδίζει σήμερα τις Κυβερνήσεις να βλέπουν.


Στο πρόγραμμα μας το ένα τρίτο των υπηκόων μας θα επιβλέπει τους άλλους από καθήκον, για να υπηρετήσουν το Κράτος με τη θέλησή τους. Δε θα θεωρείται τότε ατιμία να είναι κάποιος κατάσκοπος και καταδότης. Απεναντίας αυτό θα είναι αξιέπαινο, οι αβάσιμες όμως καταγγελίες θα τιμωρούνται σκληρά, για να μη γίνεται κατάχρηση αυτού του δικαιώματος.


Όποιος δεν αναφέρει ό,τι είδε και άκουσε γύρω από τα πολιτικά ζητήματά τους, θα θεωρείται εξίσου ένοχος συμμετοχής και απόκρυψης, σαν να αποδεικνυόταν ότι διέπραξε αυτά τα δύο εγκλήματα.


Όπως σήμερα οι αδελφοί μας είναι υποχρεωμένοι με δική τους ευθύνη να καταγγέλλουν στην κοινότητά τους τούς αποστάτες ή τα πρόσωπα που σχεδιάζουν κάτι εναντίον της κοινότητάς τους, έτσι και στο παγκόσμιο Κράτος μας οι υπήκοοί μας θα είναι υποχρεωμένοι πάντοτε να εξυπηρετούν το Κράτος σε κάθε περίπτωση.


Μια τέτοια οργάνωση θα εξαφανίσει τις καταχρήσεις της εξουσίας, τη διαφθορά και οτιδήποτε τα συμβούλιά μας και οι θεωρίες μας για πανανθρώπινα δικαιώματα εισήγαγαν στις συνήθειες των Χριστιανών… Πως αλλιώς όμως θα μπορούσαμε να πετύχουμε τον πολλαπλασιασμό των ανωμαλιών στη διοίκησή τους; Με ποια άλλα μέσα;… Μεταξύ των σπουδαιότερων απ’ αυτά είναι και τα όργανα στα οποία έχει ανατεθεί η διατήρηση και η αποκατάσταση της τάξης.


Πρωτόκολλο Δέκατο Όγδοο


Θα εξαναγκάσουμε τις Κυβερνήσεις ν’ αναγνωρίσουν την αδυναμία τους με τα φανερά μέτρα ασφαλείας που θα παίρνουν, και με τον τρόπο αυτό θα καταστρέφουμε το γόητρο της εξουσίας.


Η κυβέρνησή μας θα φρουρείται από σχεδόν αόρατη φρουρά γιατί δεν παραδεχόμαστε ούτε καν τη σκέψη ότι μπορεί να υπάρχει εναντίον της κάποια δύναμη, εναντίον της οποίας να μην είναι σε θέση να παλέψει, ώστε να είναι υποχρεωμένη να κρύβεται.


Πρωτόκολλο Δέκατο Ένατο


Οι επαναστάσεις δεν είναι δυνατό να χαρακτηριστούν αλλιώς εκτός από γάβγισμα μικρού σκυλιού εναντίον ενός ελέφαντα. Για μια καλά διοργανωμένη Κυβέρνηση, όχι από άποψη αστυνομικής, αλλά κοινωνικής οργάνωσης, το μικρό σκυλί γαβγίζει εναντίον του ελέφαντα, γιατί αγνοεί την ξεχωριστή του θέση και αξία. Αρκεί κάποιος να αποδείξει μ’ ένα καλό παράδειγμα την αξία της μιας ή της άλλης, για να πάψουν τα σκυλάκια να γαβγίζουν και να συνηθίσουν να κουνάνε την ουρά τους μόλις εμφανίζεται ο ελέφαντας.


Για να αφαιρέσουμε το γόητρο της ανδρείας από το πολιτικό έγκλημα, θα τους καθίζουμε στο εδώλιο των κατηγορουμένων δίπλα με τους κλέφτες, τους δολοφόνους και τους κάθε λογής φτηνούς και ταπεινούς εγκληματίες.


Τότε η κοινή γνώμη θα συγχύσει στη σκέψη της αυτή την κατηγορία των εγκληματιών με τον εξευτελισμό των άλλων και θα τους αντιμετωπίσει με την ίδια περιφρόνηση. Είμαστε διατεθειμένοι (και ελπίζω ότι το έχουμε κατορθώσει) να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να καταπολεμήσουν τις επαναστάσεις μ’ αυτό τον τρόπο.


Γι’ αυτό το σκοπό, μέσω του τύπου, των λόγων μας που δημοσιεύονται και των ωραίων εγχειριδίων της ιστορίας έχουμε διαφημίσει το μαρτύριο που προτίμησαν δήθεν οι επαναστάτες για το κοινό καλό. Αυτή η διαφήμιση αύξησε τις τάξεις των φιλελευθέρων και έριξε χιλιάδες Χριστιανούς στις τάξεις του κοπαδιού μας.


Πρωτόκολλο Εικοστό


Μια προοδευτική φορολογία θα δώσει πολύ μεγαλύτερο εισόδημα από τη σημερινή αναλογική φορολογία, η οποία μας είναι χρήσιμη μόνο για να διεγείρουμε αναταραχές και δυσαρέσκειες μεταξύ των Χριστιανών.


Προκαλέσαμε στους Χριστιανούς οικονομικές κρίσεις με μοναδικό σκοπό ν’ αποσύρουμε το χρυσό από την κυκλοφορία.


Τεράστια κεφάλαια έμειναν στάσιμα, αποσύροντας και το χρήμα των Κρατών, που υποχρεώνονταν έτσι ν’ απευθύνονται στα ίδια αυτά κεφάλαια, για να βρουν χρήματα. Τα δάνεια αυτά επιβάρυναν τα οικονομικά των Κρατών με την πληρωμή τόκων. Τα υποδούλωσαν στο κεφάλαιο. Η συγκέντρωση της βιομηχανίας στα χέρια των κεφαλαιοκρατών, οι οποίοι κατέστρεψαν τη μικρή βιομηχανία, απορρόφησε όλες τις δυνάμεις του λαού και συγχρόνως του Κράτους.


Όσο καιρό τα δάνεια παρέμειναν εσωτερικά, οι Χριστιανοί δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να μεταβιβάζουν το χρήμα από την τσέπη του φτωχού στις τσέπες του πλούσιου. Όταν όμως εξαγοράσαμε τα πρόσωπα που χρειάζονταν για να μεταφέρουμε τα δάνεια σε εξωτερικό έδαφος, όλα τα πλούτη των Χριστιανών διοχετεύθηκαν στα ταμεία μας και όλοι οι Χριστιανοί άρχισαν να μας πληρώνουν φόρο υποτέλειας.


Πόσο φανερή είναι η απουσία της κρίσης από τα καθαρά ζωώδη μυαλά των Χριστιανών! Δανείζονταν από μας με τόκο και χωρίς να σκέπτονται ότι θα χρειαζόταν ν’ αφαιρέσουν το χρήμα αυτό επιβαρυμένο με τους επιπλέον τόκους από τα ταμεία του Κράτους για να μας εξοφλήσουν! Υπήρχε τίποτε απλούστερο από το να παίρνουν το χρήμα που είχαν ανάγκη από τους φορολογουμένους τους;


Πρωτόκολλο Εικοστό Πρώτο


Επωφεληθήκαμε τη διαφθορά των διοικητών και την αμέλεια των κυβερνητών, για να εισπράξουμε ποσά διπλάσια, τριπλάσια και ακόμη μεγαλύτερα, δανείζοντας στις κυβερνήσεις των Χριστιανών χρήμα που δεν ήταν καθόλου αναγκαίο στο Κράτος.
Θα καταργήσουμε επίσης όλα τα χρηματιστήρια, γιατί δεν επιτρέπουμε να κλονιστεί το γόητρο της δυνάμεώς μας με την αυξομείωση των τιμών των αξιών μας.


Πρωτόκολλο Εικοστό Δεύτερο


Έχουμε στα χέρια μας τη μεγαλύτερη δύναμη της σημερινής εποχής, το χρυσό.
Μήπως δεν αποδείξαμε με τον τόσο μεγάλο πλούτο ότι το κακό που αναγκαστήκαμε να διαπράξουμε για τόσους αιώνες χρησίμευσε επιτέλους στο αληθινό καλό, να τακτοποιήσουμε δηλαδή τα πάντα; Ορίστε η σύγχυση του ορισμού του καλού και του κακού. Η τάξη θ’ αποκατασταθεί κάπως με τη βία, αλλά επιτέλους θ’ αποκατασταθεί.


Θα εξηγήσουμε συγχρόνως ότι η ελευθερία δεν έγκειται στην ακολασία και το δικαίωμα της ισχύος.


Το κράτος μας θα είναι ένδοξο, γιατί θα είναι ισχυρό, θα διοικεί και θα διευθύνει και δε θα ρυμουλκείται από αρχηγούς κομμάτων και ρήτορες, που απαγγέλλουν ανόητες λέξεις, τις οποίες ονομάζουν μεγάλες αρχές αλλά στην πραγματικότητα είναι ουτοπίες.


Πρωτόκολλο Εικοστό Τρίτο


Για να συνηθίσουν οι Λαοί την υπακοή, πρέπει να τους εξασκήσουμε στη μετριοφροσύνη και, επομένως, να ελαττώσουμε την παραγωγή των ειδών πολυτελείας. Μ’ αυτό το μέτρο θα βελτιώσουμε τα διεφθαρμένα ήθη ανταγωνιζόμενοι την πολυτέλεια. Θα επανιδρύσουμε τη μικρή βιομηχανία, η οποία θα μειώσει τα ιδιωτικά κεφάλαια των εργοστασιαρχών.


Η απεργία είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα για την κυβέρνηση. Για μας ο ρόλος της θα τελειώσει, αμέσως μόλις η εξουσία έρθει στα χέρια μας. Το μεθύσι θ’ απαγορευτεί επίσης με νόμους και θα τιμωρείται σαν έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας, αφού οι άνθρωποι που κατακυριεύονται απ’ αυτό κάτω από την επίδραση του οινοπνεύματος μεταμορφώνονται σε κτήνη.


Ο άρχοντας αυτός θα πάρει τη θέση των κυβερνήσεων που υπάρχουν σήμερα, οι οποίες σέρνουν την ύπαρξη τους ανάμεσα στις απογοητευμένες εξαιτίας μας κοινωνίες, που απαρνήθηκαν ακόμη και αυτή τη δύναμη του Θεού και στους κόλπους τους υψώνεται από παντού η φωτιά της αναρχίας, ενώ αυτός πρέπει πριν από οτιδήποτε άλλο να κατασβέσεις αυτή την αχόρταγη φλόγα. Αυτή είναι η αιτία, για την οποία θα υποχρεωθεί να καταδικάσει σε θάνατο αυτές τις κοινωνίες, ακόμη και αν πρέπει να τις πνίξει στο αίμα τους, για ν’ αναστήσει με τη μορφή στρατιάς που οργανώθηκε σωστά και αγωνίζεται ευσυνείδητα εναντίον κάθε μολύνσεως ικανής να μολύνει το κρατικό σώμα.


Οι δυνάμεις αυτές ήδη θριαμβεύουν, λεηλατούν και προβαίνουν σε κάθε είδους βιαιοπραγίες με το πρόσχημα της ελευθερίας και του δικαίου. Αυτές κατέστρεψαν κάθε τάξη στην κοινωνία, για να υψώσουν πάνω στα ερείπιά τους το θρόνο του Βασιλιά του Ισραήλ. Τότε θα χρειαστεί να τους απομακρύνουμε από το δρόμο του, στον οποίο δεν πρέπει να υπάρχει ούτε το ελάχιστο εμπόδιο.


Πρωτόκολλο Εικοστό Τέταρτο


Και για να γνωρίζει και να αγαπά ο λαός το Βασιλιά του, είναι αναγκαίο αυτός να συνεννοείται με τους υπηκόους του στις δημόσιες πλατείες. Αυτό επιφέρει την αναγκαία ένωση των δύο δυνάμεων, τις οποίες έχουμε χωρίσει σήμερα με τον τρόμο.
Αυτή η τρομοκρατία μας ήταν κάθε φορά απαραίτητη, για να πέσουν οι δύο αυτές δυνάμεις χωρισμένες κάτω από την επιρροή μας.